, , ,

Een stem uit het verleden

EEN STEM UIT HET VERLEDEN

Van tijd tot tijd je spullen thuis door je handen te laten gaan is mentaal een goede oefening. Het creëert innerlijk rust door het zien ontstaan van ruimte, en dit alles door simpelweg te ‘ontspullen’. Niet te veel dingen om je heen te zien staan en zo de uitdaging uit de weg te gaan dat iets misschien ergens anders beter tot z’n recht komt 🙂

Tiny house

Zo ontstond een aantal maanden geleden de gedachte om de spullen die ik nu heb, stuk voor stuk te gaan bekijken en om te zien of ik deze kan missen. Het verbaasde mij dat er veel is dat ik eigenlijk niet nodig heb. Sterker nog, ik word van deze gedachte al ontzettend blij. Dit was voor mij de motivatie om dit ‘ontspullen’ door te zetten. Laat het “Tiny House” concept maar werkelijkheid gaan worden.

Lade voor lade

Zo begon ik lade voor lade, kast voor kast te openen om mijzelf te laten verrassen. Want ik beken eerlijk dat sommige laden in stilte m’n spullen hebben gedragen en gekoesterd om mij te beschermen. Spullen zoals een videocamera.

Deze videocamera heeft al wat jaren achter zich. Filmopnamen die vanuit een onbezorgd verleden zijn gemaakt. Realistisch gezien wist ik dit natuurlijk al. Mijn nogal nieuwsgierige karakter bleef op de achtergrond hier actief mee bezig. Het had geen prioriteit om toch even naar deze beelden te gaan kijken. Niet nodig, waarom zou ik?

Overtuiging

Waarom zou ik naar beelden gaan kijken die bij het verleden horen. Dat is geweest, een inmiddels 10-jarige opgebouwde overtuiging. Nu weet ik dat dit puur was om mijzelf te beschermen, wat natuurlijk oké is. Maar onverwerkt verleden heeft nu wel eenmaal wel de eigenschap om op onverwachte momenten op te duiken. Het doel van het opruimen van m’n spullen zet zich om in het opruimen van emoties gebaseerd uit het verleden.

Cadeau

Spullen hebben de eigenschap om er een emotie aan te koppelen. Logisch toch? Je krijgt iets cadeau van een dierbaar persoon, en voordat je het weet wordt er een emotie aan gekoppeld. En dat is oké. Bij het zien van het item denk je gelijk terug aan dat moment dat je dit cadeau ontving. Je ziet de persoon voor je en voordat je het weet verschijnt er een glimlach op je gezicht. Je verplaatst je binnen no-time terug in dat moment. De emotie van toen staat in je geheugen gegrift. Je bent afgereisd naar je verleden.

De herinnering

Maar wat gebeurt er met je als de herinnering wordt verstoord? Bijvoorbeeld dat deze persoon van wie je het cadeau kreeg ziek wordt en uiteindelijk komt te overlijden? Het cadeau heb je nog steeds thuis staan. Misschien heeft het hierdoor wel een prominente plek in je huis gekregen. Dat het je steun biedt door ernaar te kijken. Of misschien kun je dit cadeau niet meer zien omdat het gewoon te veel verdriet veroorzaakt. Deze herinnering, de videocamera was een cadeau gekregen van mijn man Ad die 10 jaar geleden is overleden aan gevolgen van kanker. Dus deze camera kreeg een mooi plekje ergens achterin een lade waar ik jarenlang niet meer naar heb gekeken. Bij beiden voorbeelden zoals hierboven omschreven gaat het om de emotie en niet het cadeau zelf. Het gaat niet om het specifieke materiaal dat je blij maakt of juist verdrietig. Nee, het maakt zelfs niet uit wat voor type cadeau het is. De emotie is gedurende de tijd zwaarder gaan wegen dan het cadeau zelf.

Karakter

Het gevolg van het voelen van de emotie dat zwaarder weegt dan het cadeau zelf kan een korte stemming zijn waarbij je verdriet of misschien boosheid voelt. Dat is niet erg, het is zelfs helend zolang je hier bewust van bent en er niet in blijft hangen. Blijven hangen in je stemming van verdriet en boosheid, dan gaat zich dit een houding aannemen in je manier hoe je reageert op situaties. Het kan voorbeeld een gevoel van bitterheid geven wat een steeds grotere plek in je leven gaat innemen. Het speelt een actieve rol in je gedrag. Zelfs je lichaamshouding gaat zich aanpassen in hoe je je voelt, wat zich maanden kan voortzetten als je je hier niet bewust van bent. Je bent letterlijk overladen van verdriet en boosheid. Vanuit deze mindset blijven functioneren oftewel in overlevingsstand, dan vindt er een persoonlijkheidswisseling plaats. Je wordt de persoon die een jas draagt wat is opgebouwd uit vezels met een binnenvoering opgevuld met emotionele lading. De jas helpt je om je comfortabel te voelen (blijven zitten in je comfortzone), maar laat geen warmte toe van buitenaf. Je bent geïsoleerd en afgestompt van de werkelijkheid. Het huidige moment is gevuld met gedachten en emoties vanuit het verleden.

Leermoment

Wat is mijn leermoment bij het zien van deze bewegende beelden die meer dan 10 jaar geleden zijn gemaakt. Dat ik zo blij ben dat ik heb besloten om dat ene puzzelstukje toch op te pakken, nieuwsgierig om te zien wat het me nu brengt. Wow, het heeft me een gevoel van blijdschap en innerlijke rust gegeven. Waarom? Voor het eerst in 10 jaar na het overlijden van Ad heb ik zijn stem weer gehoord. En het mooie van dit alles is dat het woorden waren die zo typisch Ad was. Hij genoot altijd van het samen drinken van een bakje koffie en praten over de mooie dingen van het leven. Hij was een echte filosoof. Zijn woorden op de video waren dan ook: “Kom je? Ik heb net koffie ingeschonken.”

Laten we gezellig gaan zitten …

http://bit.ly/Stem-uit-het-verleden

#StoryTelling #KnowThySelfie #Memorie #StemUitHetVerleden

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *